Akıllıya sormuşlar: "Bahtiyar kimdir? Bedbaht kimdir?" diye. Cevap vermiş: "Bahtiyar odur ki hem yedirdi, hem yedi. Bedbaht ise ne yedirdi, neyedi, öldü gitti."

Şeyh Sadi'de şöyle demiştir:
"İki kişi öldü ve ah vah ederek gittiler. Birisi mal kazanıp cimrilik yapan, yemeyip içmeyen; diğeri de ilim öğrenip de bildiğiyle amel etmeyen."

Esir, bir kişinin; cimri ise fayda umduğu insanlann hepsinin esiridir.

İsraf: İnsanlann yaptıkları şeyde haddi aşması-dır, (58) diye tarif edilir.

Haddin aşılması ve ölçüden taşılması daima zarar getirir. Hatta şifa ve deva için kullanılan şeyler; ilaçlar, yiyecekler bile ölçüsüz alınırsa, dengesiz kullanılırsa, zararlı hale gelebilir; deva yerine ezaya, derde dönüşebilir. Mesela bal şifadır, fakat aşın yiyeni zehirleyebilir.

İsraf, nimeti hafife almak, ihtiyaç olmadığı halde rasgele harcamak, manasız, faydasız ve lüzumsuz saçıp savurmaktır.