Sevgi mükemmelliğe karşı duyulan temiz ve güzel bir histir. Mümin bütün güzellikleri Allahu Tealaya ait olduğunu onun zorunlu ve ayrılmaz sıfatları olduğunu bildiği için doğrudan ve sadece Allahu
Tealayı sever. Sevgi sevilene yaklaşma isteğini harekete geçirmektir. Ona bir nevide olsa sevdiğini hissettirmektir. Peki ona sevgi nasıl hissettirilir. Ve ona nasıl bir yaklaşım gösterilir. Ona ibadet ve itaat etmekle olur. Bu durumda da Allahu Tealayı daha çok sevenler ona daha çok ibadet ve itaat ederler. İbadet ve itaat etmediği halde kul gerçekten Allahu Tealayı sevmiş olabilirlermi? Sevmek emek ister, onu hoşnut edecek fiiliyatlar yapmak gerekir.
Allahu Tealaya ulaşmak için gerçek manada ona uyacağız. Bütün varlıkları yaradana karşı, ona kulluk borcumuzu en iyi şekilde yapacağız. Şu alemi yoktan var eden varlığın sahibine, hiç bir noksanlık bulunmayan Rabbimize, ve hiç bir karşılık beklemeden bizi yaradan, eşsiz bir güzellik karşısında donatan ve bizlere ihsanda ve lutufta bulunan kullarına en iyi olanı veren rabbimize karşı ne kadar taatte bulunsak azdır. O dilemeseydi hiç birimiz olmazdık. Bizim eksiklerimizi kapatan , yine bize rahmanını esirgemeyene karşı onu çok sevmemiz gerekiyor. Rahman isminin ne kadar donanımlı olduğunu biliyoruz. Bütün yarattıklarına karşı, rızık veren ve ayırmadan veren demektir.
Allahu Teala kalplerimizden çok iyi bilmektedir. Bize şah damarından daha yakın olduğunu biliyoruz.