ANKARA, 21/06(BYE)--- İngiltere'de yayımlanan The Independent gazetesinin

21 Haziran 2007 tarihli sayısında James Morrison imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yer alan makalenin özet çevirisi şöyledir:

Yusuf Dost, geçen yıl yaramaz bir çocuktu. Dersleri aksatıp öğretmenlerine kötü davrandığı için okuldan uzaklaştırılmış ve haylaz olarak nam salmıştı. Babası 2002'de İngiltere'ye gelmelerinden kısa bir süre sonra Yusuf'u terk etmiş, Yusuf da aile himayesinden yoksun kalmıştı. En önemlisi de çoğu ilk nesil göçmen gibi Yusuf'un çok az İngilizce biliyor olmasıydı.

Ancak bir yıl sonra Yusuf'un başarısı çok yükseldi. Okuduğu Woodside Lisesinde yılı en iyiler arasında bitirdi.

Yusuf şöyle anlatıyor; "Türkiye'de ailevi sorunlarımız vardı ve babamla buraya geldim. Buraya geldiğimde hiç İngilizce bilmiyordum, ama yaramaz bir çocuktum ve daha iyi İngilizce öğrenebilirdim.

Yusuf'un hikayesi, yeni bir hayat için İngiltere'de yaşamak için gelen ve sayıları giderek artan diğer Türk çocuklarla oldukça benzerlik gösteriyor. Yapılan birkaç istatistik çalışmasına göre, bu göçler Yusuf ve onun gibiler için pahalıya mal oluyor. Türk ve Kürt çocukların başarı oranı diğer azınlıklarla karşılaştırıldığında bir hayli düşük.

Ancak neden Türkçe konuşan çocukların eğitim durumu, Afrika kökenli veya Güney Asyalı çocuklardan daha kötü? The Learning Trust Genel Direktörü Alan Wood'a göre Türk ve Kürt çocukların potansiyel başarı sağlayamamasının tek bir nedeni var, o da İngilizcelerinin yetersiz olması.

Wood'un görüşleri Woodside'daki öğretmenlerden Joan McVittie'nin yorumuyla paralellik gösteriyor. McVittie, "Türkler Türk televizyonu izleme ve Türkçe gazete okuma imkanına sahip. Çok az İngilizce konuşarak da burada yaşayabiliyorlar" diyor.

Diğer gruplardan farklı olarak Türk göçmenler çoğunlukla Londra'nın doğusunda toplu halde yaşıyor.

Parlamenter Diane Abbott'a göre ise, "Güney Asyalı göçmenler buraya gelmeden önce bile İngilizce konuşmaya alışkın oluyor. İngilizce onların dünyasının bir parçası. Türkler ise İngilizce’nin kapalı bir kitap olduğu bir toplumdan geliyor.

16 yaşındaki Selda Yıldırım da Türkiye'de dokuz yıl yaşadıktan sonra anne ve babasının yanına İngiltere'ye gelmiş. Selda şöyle anlatıyor: "İngiltere'ye ilk geldiğimde hiç İngilizce bilmiyordum. Derslerden zevk almıyordum, çünkü anlamıyordum. Bournemouth'a eğitim için gittiğimde İngilizce’mi geliştirebileceğim, çünkü orada fazla Türk yok. Londra'da İngilizce konuşmadan da yaşabilirsiniz, ancak bu önemli çünkü bu ülkede yaşıyoruz."

Byegm