MEKKE DÖNEMİ… Bu kelimelerin her insanın hassasiyetine göre ayrı ayrı çağrışımlar yaptığı mâlûm. Ancak “Mekke Dönemi ve Putlar” denince genel bir yansıma görülür. Aptallıkla suçlayan bir ifadeye tebessüm eşlik eder ve alaycı bir bakış yayılır ortalığa… Çoğu zaman kelimelere gerek kalmaz. Her birimiz içimizden “Canım bu kadar da olmaz ki! İnsan tahtadan, taştan, kendi eliyle yaptıklarına nasıl bel bağlar? Nasıl onlardan ister?

7 Haziran Cuma öğle vakti, şirket dışında gerçekleştirdiğim toplantıyı bitirip arabamla boğaziçi köprüsünden ofise dönerken ağırlaşan trafikle köprüden adım adım ilerlemeye başladım. Önce bir kaza olduğunu düşündüm. Biraz daha ilerleyince köprünün korkuluklarında aşağıya atlamak niyetinde olan bir adamdan kaynaklanan bir yoğunluk olduğunu anladım. Ağır ağır ilerleyen trafikte adamla aynı paralele gelince göz göze geldim. Öylesine enteresan bir duyguydu ki tasvir etmek pekte kolay değil. Bir şeritte akan trafik, hayat; diğer yanda durulmasına, bitmesine karar verilen bir hayat. Biran arabayı durdurup adamla konuşmayı çok istedim.