“Yanlış haritaya bağlı çabalardaki artış, sizi yanlış yere daha hızlı götürür” S.COVEY

Dümendeki çocuk gibiyiz her birimiz...

Tercihlerimiz, belirlediğimiz rotamız, Rabbimizin izni ile bizi kâh fırtınalı denizlere, kâh ılıman iklimin hakim olduğu sakin limanlara götürüyor.

Fırtınalı denizlerde hadiselerin dağlarvari dalgaları ile boğuştuğumuzda kabahati denizde buluyoruz çoğu zaman. Sakin denizlerde masmavi gökyüzünün altında, Güneş’in ışıltılarını sularda seyrederek yol aldığımızda veya yıldızlarla yakamozları beraberce seyrettiğimiz bir yerde demir attığımızda ise mahareti kendimizde biliyoruz.

Oysa gemimize yön vermemize vesile olan dümenin nasıl işlediğine biraz dikkat edecek olursak, bu sahiplenmede ne derece haklı ya da haksız olduğumuzu anlarız.

SİSTEMİ KAVRAMAK

♦ İstediklerimizi almaya lâyık olmak istiyorsak, bize verilmiş olanları kaybetmeyi hak etmemiş olmalıyız.
♦ Her varlığa sunulan ilâhî ikramdan sevinç duymak, yüksek bir ruh hali gerektirir.
♦ Ben sadece benimle yarışacağım ve kendimle yarışımı son soluğuma değin sürdüreceğim.
♦ Rahmet sadece benim kalbimde değil; tüm evrenin semasındadır.
♦ İnsan için "zor veya kolay" yoktur. Sadece Evrenin Sahibinin zorlaştırdığı veya kolaylaştırdığı vardır.

Sabırsızlık yoluyla güvensizliğimizi gösteririz. Dahası, sabırsızlık bizi istemekten vazgeçirir. Başarılar sabır diliyle isteyenlere sunulmuştur.

Hayata birlikte atılıp birlikte çabalayan insanların ilerleyişle-rindeki farklılıklar dikkatinizi çekecektir. Kimileri yerlerinde sayarken, kimilerinin bir tepeden diğerine adım attığını görürsünüz. Başarılarımızı bu denli farklılaştıranlann başında sabırlı isteme yeteneğimiz gelir.

Yaşayacağımız sorunların pek çoğu sorumluluklarımızı ihmal etmemizin bedelidir. Görevlerimizi ihmal ettiğimizde isteklerimiz reddedilecektir.

Dünya olağanüstü bir projedir ve bu projenin iyi işleyebilmesi için, içerisindeki canlıların kendilerine yüklenen görev ve sorumlulukları aksatmadan yerine getirmeleri gerekir. Yılan farelerin sayısını dengelemeyi, sinekler ölü mikropları yiyip tüketmeyi terk edemez. Kutupları şenlendiren penguenler, yumurtalarını ayaklarının üstüne alıp sıcak tutmayı ihmal edemez.

Mevlânâ Mesnevi'sinde isteklerin hayatımızdaki yerini açıklarken şöyle der:

"Ne zaman gökyüzüne bir nefes, bir dua gönderdin de, ardınca ona benzer bir iyilik gelmedi? Dikkat etsen, her an uyanık olsan, yaptığın işin cevabını görürsün.... İşaret dilini iyi bilen kişiye açık söz söylemeye ihtiyaç var mı?" "Doğru ve özden ağlayış canlara dokunur; feleği ve arşı bile ağlatır." "Gönülde yurt tutan her hayal, mahşer gününde bir surete bürünecektir."

Her başarı yolculuğunun, aynı anda korunması gereken iki temel boyutu vardır: İstemek ve eylem. İstersiniz ve yaparsınız; arzularsınız ve yapmanıza izin verilir. Başarmak istiyorsanız, hem arzuda, hem de eylemde ısrar etmeyi alışkanlık haline getirebilmelisiniz.
 

Aklını nefsine tabi kılan, aklını ifsat eder; vahyi aklına tabi kılan, dinini ifsat eder. Nefsini aklına, aklını vahye tâbi kılan, aklını da, dinini de korumuş olur.

• Müslüman, akıllı insandır; akılcı değildir, çünkü akılcılık sapık bir felsefî akımdır.

• Milletin dinine, tarihine saygısı olmayan, saygıya layık olmadığı gibi milleti idare etmeye de lâyık değildir.

• Dinî hassasiyetini kaybeden, dünyevîleşir, kabalaşır, zorbalaşır, behimîleşir.

• Esaretlerin en kötüsü nefse, şeytana ve dünyaya esir olmaktır.

7 Haziran Cuma öğle vakti, şirket dışında gerçekleştirdiğim toplantıyı bitirip arabamla boğaziçi köprüsünden ofise dönerken ağırlaşan trafikle köprüden adım adım ilerlemeye başladım. Önce bir kaza olduğunu düşündüm. Biraz daha ilerleyince köprünün korkuluklarında aşağıya atlamak niyetinde olan bir adamdan kaynaklanan bir yoğunluk olduğunu anladım. Ağır ağır ilerleyen trafikte adamla aynı paralele gelince göz göze geldim. Öylesine enteresan bir duyguydu ki tasvir etmek pekte kolay değil. Bir şeritte akan trafik, hayat; diğer yanda durulmasına, bitmesine karar verilen bir hayat. Biran arabayı durdurup adamla konuşmayı çok istedim.