“Yanlış haritaya bağlı çabalardaki artış, sizi yanlış yere daha hızlı götürür” S.COVEY

Dümendeki çocuk gibiyiz her birimiz...

Tercihlerimiz, belirlediğimiz rotamız, Rabbimizin izni ile bizi kâh fırtınalı denizlere, kâh ılıman iklimin hakim olduğu sakin limanlara götürüyor.

Fırtınalı denizlerde hadiselerin dağlarvari dalgaları ile boğuştuğumuzda kabahati denizde buluyoruz çoğu zaman. Sakin denizlerde masmavi gökyüzünün altında, Güneş’in ışıltılarını sularda seyrederek yol aldığımızda veya yıldızlarla yakamozları beraberce seyrettiğimiz bir yerde demir attığımızda ise mahareti kendimizde biliyoruz.

Oysa gemimize yön vermemize vesile olan dümenin nasıl işlediğine biraz dikkat edecek olursak, bu sahiplenmede ne derece haklı ya da haksız olduğumuzu anlarız.

SİSTEMİ KAVRAMAK

Bizim çocukluğumuzda bir espri vardı. Akıldan kıt olanların başına huni takarlar ve üzerine "AKILLI" yazarlardı. Tabiî bunun ne anlama geldiği herkes tarafından bilinirdi. Yani akıllı demekle veya "Ben dünyanın en akıllı adamıyım" demekle akıllı olunmuyor. Yani ben en akıllıyım diyerek, diğer insanları aptal yerine koymak, akıllılık demek değildir. Hem, ben en akıllı insanım demekle, insanlık için ne gibi bir buluş, yenilik, bütün nesillere yol göstericilik gibi bir çalışma yaptınız? Bir takım sıradan şeyler yapmakla dünyanın en akıllı adamı mı olunur? Peki nasıl akıllı olunur? İzah etmeye çalışayım efendim.
 
İnsanların en akıllıları onlardır ki, asıllarını, dünyaya neden geldiklerini ve ne ile vazifeli olduklarını hakkıyla bilirler ve hadlerini aşmazlar. Bütün çalışmalarını bu düşünce esasına göre yaparlar. Tevekkül ederler; yani ellerinden geldiğini tamamıyla yaparlar ve sonucunu Allah'tan beklerler. Hayatta hakiki anlamda gelişim ve başarı bu düşüncelerle elde edilir. Yoksa "Ben bilirim, ben yaparım, ben başardım, ben kazandım, ben ben ben" demek şeytanın ve şeytanın askerlerinin işidir. Bu anlamdaki başarı, başarı değildir.

1. Allah yolunda ol, dosdoğru ol, verdiğin sözün eri ol.
Evladım, ağzın laf ediyorsa dilinle doğru ol, sözünle doğru ol. Sana inanan kişilere karşı sözünden cayma. Eğer sözünü tutarsan "söz" olur ve seni cennete götürür, tutmazsan "köz" olur.
 
Elinle doğru ol. Kolunu, muzırda değil yardım işinde kullan. Tartıyla iş yapıyorsan terazinde, ölçüyle iş yapıyorsan metrende ve litrende doğru ol. Doğrunun doğruluğu bütün sülalesine akseder, hepsini hayra götürür.
 

II. Abdülhamid Han, mütevazi idi. Kendisini başkalarından üstün görmez, kibirlileri de sevmezdi. Zamanın Haremağalarından biri anlatır: